اشنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشنی . [ اَ نا ] (ع ن تف ) مکروه تر. ناپسندتر. زشت تر : و لم یکن عیبها الا تقاصرها و ای عیب لها اشنی عن القصر. ؟
اشنی . [ اِ ] (اِخ ) نام دهی در صعید مصر، و آن غیر اسنی بسین مهمله است . (منتهی الارب ). لهجه ٔ عامیانه ٔ اشنین است که قریه ای است به صعید در جنب طُنْبُذی ̍. (از معجم البلدان ). و رجوع به اشنین شود.