اشنین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشنین . [ اِ ] (اِخ ) دهی است در هیجده فرسخی میانه ٔ شمال و مغرب چارک، و از دیه های لارستان بشمار میرود.
اشنین . [اِ ] (اِخ ) و عوام اِسننی گویند. قریه ای است در صعید مصر در پهلوی طنبذی ̍ و در مغرب نیل . این شهر و طنبذی ̍ را بعلت قشنگی شان عروسین مینامند و هر دو از ناحیه ٔ بهنسا میباشند. (مراصد). و یاقوت آرد: عامه آنرااشنی گویند. (معجم البلدان ). و رجوع به اشنی شود.