اشنیبرگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشنیبرگ . [ اِ ب ِ ] (اِخ ) نام قصبه ایست در خطه ٔ ارزکبیر که در ساقه وبالای کوه بلندی واقع شده و عده ٔ نفوسش به ٨١٠٠ تن بالغ میگردد و در جوار آن معدن نقره، آهن، سرب، بیسموت، کوبالت و گل ظروف یافت میشود و کارخانه های مخصوص برای استفاده از مواد معدنی مزبور تأسیس شده است .
اشنیبرگ . [ اِ ب ِ ] (اِخ ) (یعنی کوه مستور از برف ) درنواحی آلمان به این نام کوههای بسیاری وجود دارد، مرتفعترین آنها در خطه ٔ ویانروالدای اتریش یافت شود که در ٤٦ درجه و ٤٧ دقیقه ٔ عرض شمالی با ٢٧ درجه و ١٣دقیقه ٔ طول شرقی واقع است و ٢١٦٤ گز ارتفاع دارد.