اشنع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشنع. [ اَ ن َ ] (ع ص ) زشت : یوم اشنع؛ روز بد و زشت . (منتهی الارب ). شنیع. شَنِع. ◄ (ن تف )شنیعتر. زشت تر. بدتر و قبیح تر. (آنندراج ) (غیاث ).
اشنع. [ اَ ن َ ] (اِخ ) ابن عمروبن طریف . پدر قبیله ای بود. (از منتهی الارب ).