اشناه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشناه . [ اَ ] (اِ) شنا. اشنا. اشناو. آشنا. اشناب : از بحر ثنای تو به شکر نعم تو ساحل نخُوهم یافت به زورق نه به اشناه . سوزنی . مخفف آشناه (شناور). لفظمذکور در سنسکریت آشنان است یعنی غسل و بدن شستن . (فرهنگ نظام ). رجوع به شناو و آشنا و اشناو و اشناب شود.