اشمیطاط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اشمیطاط. [ اِ ] (ع مص ) دوموی شدن . (منتهی الارب ). نیم پیر شدن . ◄ مخلوط گردیدن . (منتهی الارب ). و رجوع به اشمطاط و اشمئطاط شود.