اشغالگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) شخص یا نیرویی که جایی را به زور و برخلاف حق تصرف کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) شخص یا نیرویی که جایی را به زور و برخلاف حق تصرف کند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشغالگر. [ اِ گ َ ] (ص مرکب ) آنکه شهر یا محلی را تصرف کند و غالباً بر کسانی اطلاق میشود که برخلاف حق و بزور جائی را میگیرند.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی