اشربه

اشربه . [ اَ رِ ب َ ] (ع اِ) ج ِ شراب، بمعنی هرچه از مایعات نوشیده شود یعنی محتاج به جویدن نباشد، خواه حرام باشد و خواه حلال و فقیهان آنرا به آشامیدنیهائی که به اجماع یا برحسب اختلاف حرام شده است، اختصاص داده اند. (از اقرب الموارد) (از تعریفات جرجانی ). ج ِ شراب که بمعنی مطلق هرچیز رقیق است از جنس خوردنی و آشامیدنی مثل آب و شیر و خمر و شهد و غیره . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). آشامیدنیها که در آن شکرکنند. (بحر الجواهر). شرابها و شربتها. و در فقه درباب اطعمه و اشربه، مایعات حرام بر پنج گونه است : ١- شراب و هر مسکری . ٢ - خون جهنده از رگ حیوان و خون جانوران ناپاک . ٣ - هر مایعی که در آن نجاستی داخل شود. ٤ - اعیان نجس مانند بول حیوانات حرام گوشت . ٥ - شیر حیوانات حرام گوشت . رجوع به شرایع ص ٢٣٦ شود.