اشراق اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشراق اصفهانی . [ اِ ق ِ اِ ف َ ] (اِخ ) عبدالرزاق پسر حاج سیدمحمد.از شاعران عهد ناصرالدین شاه قاجار بود. مدتی در اصفهان و تهران با قلندران میزیست و شمع محفل آنان بود.سرانجام آهنگ هندوستان کرد و چندی در شیراز در منزل رضاقلیخان هدایت (متوفی در حدود ١٢٩٠ هَ . ق .) اقامت گزید و آنگاه به هندوستان رفت . این بیت از اوست : ازخدابرگشتگان را کار چندان سخت نیست سخت کار ما بود کز ما خدا برگشته است . رجوع به آتشکده ص ١٧٠ و مجمعالفصحاج ٢ ص ٧ و ٦٢ و ریاض العارفین ص ١٦٦ و ریحانةالادب شود.
اشراق اصفهانی . [ اِ ق ِ اِ ف َ ] (اِخ ) میرمحمدباقر معروف به میرداماد فرزند شمس الدین محمد. اصلاً از مردم استرآباد ولی موطنش اصفهان بود. علاوه بر مراتب علمی شعر نیز می سرود و اشراق تخلص میکرد. از عالمان معاصر شاه عباس ماضی بود. وفاتش بسال ١٠٤٠ یا ١٠٤١ یا ١٠٤٢ هَ . ق . است . از اشعار اوست : تجهیل من ای عزیز آسان نبود بی از شبهات محکم تر از ایمان من ایمان نبود بعد از حضرات مجموع علوم ابن سینا دانم با فقه و حدیث وینها همه ظاهر است و پنهان نبود جزبر جهلات و رجوع به داماد (میرمحمدباقر...) و اسماء المؤلفین ج ٢ ص ٢٧٦ و ریحانة الادب شود.