اشراج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشراج . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ شَرَج، بمعنی جای فراخ از وادی . (منتهی الارب ). رجوع به شرج شود.
اشراج .[ اِ ] (ع مص ) دوال در گوشه ٔ جامه دان و مانند آن کردن . یقال : اشرجت العیبة؛ اذا ادخلت بین اَشراجها. (منتهی الارب ). ◄ بستن خریطه را. (منتهی الارب ). اشرج الخریطةَ؛ داخل بین اَشراجها و شدها. ◄ اَشْرَج َ صدره علی کذا؛ ضمّه علیه و کتمه کأنما اشرج الخریطةَ علی ما فیها. (اقرب الموارد).