اشتطاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشتطاط. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) جور کردن بر کسی در حکم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ستم کردن . (تاج المصادر بیهقی ). از حد درگذشتن . (زوزنی ). ◄ دور رفتن ستور به چرا. ◄ دور شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشتطاط. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) جور کردن بر کسی در حکم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ستم کردن . (تاج المصادر بیهقی ). از حد درگذشتن . (زوزنی ). ◄ دور رفتن ستور به چرا. ◄ دور شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ).