اشتره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشتره . [ اُ ت ُ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان کوهدشت بخش طرهان شهرستان خرم آباد، در ١٥٠٠٠گزی باختر کوهدشت، کنار باختری راه شوسه ٔ فرعی خرم آباد به کوهدشت . تپه ماهور، معتدل، مالاریایی . دارای ٢٤٠ تن سکنه . مذهب شیعه . زبان لری و لکی . آب آن از قنات اشتره . محصول آنجا غلات، تریاک . شغل اهالی زراعت، گله داری .صنایع دستی زنان سیاه چادربافی . راه آن مالرو است . در فصل خشکی اتومبیل رو است . ساکنین از طایفه ٔ گراوند و چادرنشین میباشند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).