اشتربان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اُ تُ) (ص مر.) نک شتربان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اُ تُ) (ص مر.) نک شتربان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشتربان . [ اُ ت ُ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) شتربان . (آنندراج ). ساربان . ساروان . راعی . جَمّال . اشتروان . اشتردار. شتردار. شترچران . اشترچران : و اشتربانان با مشکها، سر چاه فرستاده بودند. (ترجمه ٔ طبری بلعمی ). و رجوع به دزی ج ١ ص ٢٤ و شعوری ج ١ ص ١٤٨ و شتربان شود.