اسیان

اسیان . [ اَس ْ ] (ع ص ) اندوهگین .

اسیان . [ اُ ] (اِخ ) شاعری اساطیری از اهالی اسکاتلند، در مائه ٔ سوم میلادی، پسر فن گال، پادشاه مُروِن . گویند در محاربه ٔ با رومیان شرکت داشته و دچار بلایا و مصائب گردیده و چشمش نابینا شده است و در هنگام پیری در کوههای اسکاتلند انزوا اختیار کرده و به تغنی اشعاری که درباره ٔ محاربه ٔ با رومیان سروده بود تسلی می یافت . ماک فِرس ُ به نام وی در ١٧٦٠ م . مجموعه ای از اشعار را منتشر کرد.