اسگرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسگرد. [ اَ گ ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان نسربالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه، ٤٠ هزارگزی شمال خاوری کدکن، ٧ هزارگزی باختر جاده ٔ شوسه ٔ عمومی مشهد به تربت حیدریه . سکنه ١٨٤ تن . شیعه . زبان فارسی . آب آنجا از قنات . محصول آنجا غلات، چغندر، بنشن و تریاک است . شغل آنها زراعت، گله داری، قالیچه و کرباس بافی . راه آن مالرو می باشد. تابستان از محمدآباد مستوفی میتوان ماشین برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).