اسکیونک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسکیونک . [ اِ ک َ ؟ ] (اِخ ) دهی از دهستان مؤمن آباد بخش درمیان شهرستان بیرجند، ٦ هزارگزی جنوب رود درمیان، ٧ هزارگزی جنوب راه مالرو عمومی درمیان به دستگرد. کوهستانی . گرمسیر. سکنه ٣٢٨. شیعه . فارسی زبان . آب آن از قنات و محصول آن غلات، شلغم، ذرت . شغل اهالی زراعت می باشد. راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).