اسپه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسپه . [ اِ پ ِ ] (اِخ ) موضعی در جنوب اصفهان .
اسپه . [ اِ پ َه ْ ] (اِ) مخفف اسپاه . لشکر. عسکر. سپاه . قشون : حمله بردند اسپه جسمانیان جانب قلعه و دز روحانیان . مولوی . ◄ سگ . کلب .
اسپه . [ اَ پ َ / پ ِ ] (ص نسبی، پسوند) مرکب از اسپ + -ه، پسوند نسبت : دواسپه ؛ با دو اسپ، دارای دو اسب . سه اسپه ؛ با سه اسپ . رجوع به فهرست شاهنامه ٔ ولف شود.