اسپندیوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسپندیوس . [ اِ پ ِ ] (اِخ ) نام یکی از اسیران روم که به قرطاجنه (کارتاژ) فرار کرد و در آنجا یکی ازرؤساء و پیشوایان بلوای تجار و اصناف که از ٢٤١ ق .م . تا ٢٣٨ ادامه داشت گردید و در سال ٢٣٩ آمیلکار ویرا به چنگ آورده مصلوب ساخت . (قاموس الاعلام ترکی ).