اسپنتا مینو

اسپنتا مینو. [ اِ پ ِ ] (اِخ ) از اوستایی سپنتامئینیو، بمعنی خِرَد مقدس است که در آغاز پیدایش مزدیسنا، در رأس شش امشاسپند قرار داشته . (خرده اوستا تألیف پورداود صص ١٨٥ - ١٨٧). و بعدها بجای او اهورامزدا را گذاشتند. (یشت دوم و یشت نوزدهم بند ١٦). و گاه نیز بجای اهورمزدا، سروش را قرار داده اند. (یشت دهم بند ١٣٩؛ یسنای ٥٧، بند ١٢). اسپنتامئینیو درست در مقابل انگره مئینو یعنی اهریمن (خِرَد خبیث ) قرار دارد. رجوع به مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات فارسی ص ١٥٨ و ١٦٦ و ایران در زمان ساسانیان ترجمه ٔ یاسمی ص ١٣ شود.