اسپخول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسپخول . [ اِ پ ِ ] (اِ) پیخال است که فضله و افکندگی مرغان باشد. (برهان ). ذرق . هَیص . مؤلف فرهنگ شعوری این بیت را برای این معنی شاهد آورده : بهیچگاه نیارم بخانه کرد مقام از آنکه خانه پر از اسپخول جانور است . و غلط است، چه اسپخول که صورتی از اسپغول است بمعنی بزرقطونا (اسفرزه ) است و مراد شاعر از اسپغول جانور، ساس یا کیک است . و رجوع به اسپغول شود.