اسپالاترو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسپالاترو. [ اِ رُ ] (اِخ ) شهر و اسکله ای است در خطّه ٔ دالماسی یوگوسلاوی در ١٦٥ هزارگزی جنوب شرقی زاره، در خلیجی کوچک . عدّه ٔ نفوس آن ١٦٠٠٠ تن، یک مکتب اعدادی، یک دارالمعلمین و دو کلیسای بزرگ دارد، یکی از آنها در ازمنه ٔ قدیمه معبد دیانا (مظهر قمر) و دیگری پرستشگاه اسقلبیوس (رب النوع طب ) بوده بعد به کلیسا تبدیل شده است . نیز کارخانه های منسوجات پشمی و ابریشمی و صیدگاههای ماهی و شراب و حبوبات و انجیر و پشم و پیه دارد که بالنتیجه بازار تجارت را در این محل رونق داده است . آبهای معدنی گوگرد نیز در این قطعه یافت شود. قصبه ٔ کنونی همجوار خرابه های شهر قدیم سالونه می باشد و قرب آن سرایی است که امپراطور دیوکلسین در ٣٠٣ م . بنا نهاده و به همین مناسبت بهمین اسم یعنی سرای نامیده می شود. (قاموس الاعلام ترکی ).