اسپ چوبین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسپ چوبین . [ اَ پ ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اسبی که از چوب کنند. ◄ نی که اطفال و بازیگران بر آن سوار شوند . ◄ کنایه از کشتی : بدریا میشدم هر سو شتابان سوار اسپ چوبین همچو طفلان . سلیم . ◄ کنایه از تابوت : شهی که بسته دو صد اسپ بر درش غافل که سرطویله ٔ آنهاست اسپ چوبینش . واعظ قزوینی .