اسود
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ وَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- سیاه، سیاه چرده.<BR>۲- مار بزرگ سیاه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ وَ) [ ع. ] (ص.) ۱- سیاه، سیاه چرده. ۲- مار بزرگ سیاه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسود. [ اُ ] ج ِ اَسَد. (غیاث ). شیران : از چهی بنمود معدومی خیال در چه اندازد اسود کالجبال . مولوی .
اسود. [ اَ وَ ] (اِخ )ابن منذربن نعمان بن امروءالقیس . یکی از ملوک حیره معروف به آل نصر یا آل لخم معاصر فیروزبن یزدجرد تا قباد. رجوع به آل نصر شود. اسود بیست سال سلطنت کرد و پس از وی برادر او منذربن منذر بسلطنت رسید. (حبیب السیر چ تهران ج ١ جزو٢ ص ٩٢). و رجوع به فهرست عقدالفریدج ٦ شود. ◄ نام یازدهمین از ملوک معد.
اسود. [ اَ وَ ] (اِخ ) ابن عبدالاسد المخزومی . وی بدست حمزةبن عبدالمطلب در یوم بدر کشته شد. (امتاع الاسماع ج ١ صص ٨٤-٨٥).
مترادف و متضاد واژهدان
تیره، سیاه، سیاهچرده، قره، کبود (متضاد: ابیض، بیضا، سپید، سفید)