اسوالد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسوالد. (اُ) (اِخ ) (سن ...) سلطان نورتمبرلاند. وی به نصرانیت گروید و در ٦٤٢ م . در محاربه بقتل رسید.
اسوالد. [ اُ ] (اِخ ) (سن ...) سراسقف یرک است .وی در ٩٢٢ م . درگذشت و روز ٢٩ شباط ذکران وی است .
اسوالد. [ اُس ْ ] (اِخ ) یکی از حکمای اسکاتلند که در قرن ١٨ م . میزیست .