اسواف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسواف . [ اَس ْ ] (اِخ ) موضعی است به مدینه . (منتهی الارب ). نام حرم مدینه و گفته اند موضعی است به عینه در ناحیه ٔ بقیع و آن موضع صدقه ٔ فریدبن ثابت الانصاری است و آن از حرم مدینه است . (معجم البلدان ).
اسواف . [ اَس ْ ] (ع اِ) ج ِ سوف، بمعنی شم، (یا) صبر. (معجم البلدان ).