اسواط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسواط. [ اَس ْ ] (ع اِ) ج ِ سوط. تازیانه ها. (منتهی الارب ). ♦ دارةالاسواط ؛ یکی از دارات عرب در ظهر ابرق، درمضجع، و آن برقة بیضاء است ازآن ِ بنی قیس بن جزٔبن کعب بن ابی بکربن کلاب . (معجم البلدان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسواط. [ اَس ْ ] (ع اِ) ج ِ سوط. تازیانه ها. (منتهی الارب ). ♦ دارةالاسواط ؛ یکی از دارات عرب در ظهر ابرق، درمضجع، و آن برقة بیضاء است ازآن ِ بنی قیس بن جزٔبن کعب بن ابی بکربن کلاب . (معجم البلدان ).