اسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسن . [ اَ س َن ن ] (ع ن تف ) صیغه ٔ تفضیلی از سن ّ. بزادبرآمده تر. سالمندتر. سالدارتر. سالخورده تر. بسال تر. مسن تر. کلانسال تر. بزرگتر. مهتر: و دعاءالأسن ارجی للاجابة. (معالم القربة).
اسن . [ اَ س ِ ](ع ص ) آسن . مزه و رنگ بگردانیده . طعم و لون بگشته . آب ِ بگردیده . بگشته . آب ِ طعم بگشته . (مهذب الاسماء).
اسن . [ اُ س ُ ] (ع اِ) خو. خلق . عادت .ج، آسان . ◄ تاه نوار. ◄ رسن . ◄ بقیه ٔ پیه در ستور. (منتهی الارب ). پاره ٔ پیه . ◄ گوشت دیرینه . (مهذب الاسماء).