اسنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسنة. [ اَ س ِن ْ ن َ ] (ع اِ) ج ِ سِن ّ، بمعنی دندان . ◄ ج ِ سنان، بمعنی سرنیزه و عصا. (منتهی الارب ) : واز اسنه ٔ سرما و باد که هیچ جوشن دافع آن نتوانست بود، اهوال زمهریر معاینه دیدند. (جهانگشای جوینی ).
اسنه . [ اُ ن َ / ن ِ ] (اِ) اشنان . (شرفنامه ٔ منیری ). رجوع به اشنان شود.
اسنه . [ اِ ن ِ ] (اِخ ) رجوع به اِن شود.