اسم متمکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسم متمکن . [ اِ م ِ م ُ ت َ م َ ک ْ ک ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب )اسمی است که آخر آن به اختلاف عوامل متغیر شود و شبیه به مبنی الاصل نباشد. و آن مرادف اسم معرب است . چنین است در جرجانی . (کشاف اصطلاحات الفنون ج ٣ ص ٧١٥).