اسم تام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسم تام . [ اِ م ِ تام م ] (ترکیب وصفی، اِمرکب ) در عربی آن اسم است که اسم دیگر را نصب دهد تا تمییز آن باشد. و تمامیت اسم به چهار چیز است : ١- تنوین چون : عندی رطل ٌ زیتاً. ٢- نون تثنیه چون : منوان سمناً. ٣- نون شبه جمع چون : عشرون درهماً. ٤- اضافه چون : عندی ملاؤه عسلاً. اسمی که بتنوین یا نون تثنیه تمام شود، جایز است اضافه کردن آن چون : رطل ُ زیت و منوا سمن و همچنین است هرگاه به نون جمع تمام شود چون : اکرمین افعالاً و اکرمی افعال . (شرح عوامل جرجانی ). و رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون ج ٣ ص ٧١٥ شود.