اسلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسلة. [ اَ س َ ل َ ] (ع اِ) یک اَسَل . ◄ هر نبات راست که کجی نداشته باشد. ◄ اَسله ٔ زبان ؛ طرَف زبان . باریکی زبان . طرف نازک زبان . سر زبان . (مهذب الاسماء). اسله ٔ لسان . و ازین کلمه است حروف اسلیه . ج، اَسَلات . ◄ سر مرفق . ◄ سرنیزه . ◄ اسله ٔ نَصل ؛ نوک پیکان . ◄ اَسَله ٔ نعل ؛ نوک کفش . سر کفش . ◄ اَسَله ٔ ذراع ؛طرف باریک ذراع که متصل کف است . باریک نای ارش . (مهذب الاسماء). سر ارش . ◄ اَسَله ٔ بعیر؛ نَرَه ٔ آن .