اسلاونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسلاونی . [ اِ وُ ] (اِخ ) اِسلاوُنیا. کرواسی اسلاونی . بخشی از هنگری (مجارستان ) قدیم، که سکنه ٔ آن از نژاد اسلاو بود. دولتی اسلاونی از نیمه ٔ قرن دهم م . تا نیمه ٔ قرن یازدهم در اروپا وجود داشت . این دولت در ساحل جنوب غربی دریای بالتیک، میان نهر الب وین امتداد یافته، قسمت اعظم مکلنبورگ را نیز در بر داشت و شهرهای عمده ٔ آن عبارت بود از: لوبک، پلون، ولگاست، کیسین و مکلنبورگ . در سال ١٠٤٧ م . شخصی موسوم به کوچالک بیاری دانمارکیها و امداد دوک ساکس اسلاوهائی را که در این سرزمین میزیستند تحت اطاعت خود درآورده و آنان را مسیحی کرد و دولتی تابع ساکس تشکیل داد.در سنه ٔ ١٠٨٠ م . شخصی کروکو نام بدعوی ریاست برخاسته اهالی را بشورانید و با بلوایی نصرانیت را ترک و دین قدیم را تجدید و احیا کرد و اهالی کشور خود را مستقل ساخت، ولی در سنه ٔ ١١٠٥ م . هانری پسر کوچالک مزبور اسلاونیا را دوباره ضبط کرد و در سال ١١٢٦م . درگذشت و کانوت لاوارد دانمارکی وارث و جانشین وی گشت . در سنه ٔ ١١٣١ م . وی را هم بکشتند و در این حال اسلاونیا در میان چند حکومت کوچک منقسم گردید و در سنه ٔ ١١٦١م . «هانری شیر» قسمت اعظم این کشورهای کوچک را تحت تصرف خویش درآورده بساکس ملحق ساخت و بقیه را هم دولت دانمارک ضبط کرد. در ١٩١٨م . اسلاونیا بمملکت صِرب و کروات اِسلُوِن با یوگوسلاوی ملحق گردید و در ١٩٤١ از آن مجزی گردیده، ناحیت کروات مستقل را بوجود آورد.