فرهنگ لغت

اسقفة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اسقفة. [ اُ ق ُف ْ ف َ ] (اِخ ) روستایی است به اندلس . (منتهی الارب ). رستاقی نزه به اندلس دارای درختان باطراوت و قصبه ٔ آن غافق است . (معجم البلدان ).

معنی اسقفة | فرهنگ لغت