اسفراینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسفراینی . [ اِ ف َ ی ِ ] (ص نسبی ) منسوب به اسفراین، شهرکی در نواحی نیشابور در نیمه ٔ راه جرجان . (انساب سمعانی ). و رجوع به اسفرائینی شود.
اسفراینی . [ اِ ف َ ی ِ ] (اِخ ) ابراهیم بن محمدبن ابراهیم . رجوع به اسفرائینی ... و روضات الجنات ص ٤٦ شود.
اسفراینی . [ اِ ف َ ی ِ ] (اِخ ) ابوالمظفر شهفوربن طاهر شافعی . متوفی بسال ٤٧١ هَ .ق . او راست : تفسیر.