اسطفین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسطفین . [ اِ طَ/ اُ طَ ] (معرب، اِ) بلغت یونانی زردک را گویند که گزر باشد، بهترین آن زرد و شیرین است و قوت باه دهد و پشت و کمر را قایم کند. (برهان ). بلغت یونانی زردک را گویند که گزر باشد. (الفاظ الادویة) (مؤید الفضلاء). اسطفین، اصطفین است، اسطون نیز گویند و آن جزر است . (اختیارات بدیعی ). رجوع به اسطفلین و اسطافالس و اسطون شود.