اسطع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسطع. [ اَ طَ ] (ع ص ) درازگردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (مهذب الاسماء). درازگردن از شترمرغ و جز آن . (منتهی الارب ).
اسطع. [ اَ طَ ] (اِخ ) لقبی از لقب های اسبان، از جمله لقب اسب بکربن وائل، و هو ذوالقلادة ایضاً. (منتهی الارب ).