اسده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسده . [ اَ س َ دَ ] (ع اِ) تأنیث اسد. شیر ماده . (مهذب الاسماء).
اسده . [ اَ س ِدْ دَ ] (ع اِ) ج ِ سَدّ.
اسده . [اَ س ِ دَ ] (ع اِ) محوطه ای که از چوب و نی سازند. (منتهی الارب ). محوطه از چوب و نی برای بودن گوسفندان و غیره . حظیرة. (تاج العروس ). ◄ ماده سگ دونده پی صید. (منتهی الارب ). ضاریه . (تاج العروس ).