استین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استین . [ اَ ] (اِ) آستین : جبرئیلی را بر استین بسته ای پرّو بالش را بصد جا شسته ای . مولوی .
استین . [ اُ س ِ ] (اِخ ) رجوع به اُسِت و آس شود.
استین . [ اِ ت َ ] (اِخ ) رجوع به اشتاین شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استین . [ اَ ] (اِ) آستین : جبرئیلی را بر استین بسته ای پرّو بالش را بصد جا شسته ای . مولوی .
استین . [ اُ س ِ ] (اِخ ) رجوع به اُسِت و آس شود.
استین . [ اِ ت َ ] (اِخ ) رجوع به اشتاین شود.