استیقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) به یقین دانستن، بی گمان شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) به یقین دانستن، بی گمان شدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیقان . [ اِ ] (ع مص ) استیقان چیزی یا بچیزی ؛ بتحقیق دانستن آنرا. بی گمان شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). بی گمان دانستن . بیقین دانستن . بیقین داشتن . بیقین کردن . یقین . ◄ یقین خواستن .