استیقاظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بیدار بودن. هوشیار شدن.<BR>۲- (اِمص.) بیداری، هوشیاری.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بیدار بودن. هوشیار شدن. ۲- (اِمص.) بیداری، هوشیاری.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیقاظ. [ اِ ] (ع مص ) بیدار بودن . بیداری . ◄ بیدار شدن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ هشیار بودن . ◄ بانگ کردن پای برنجن و جز آن از پیرایه .