فرهنگ لغت

استیسار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استیسار. [ اِ ] (ع مص ) بأسیری گردن دادن . گردن نهادن به اسیری . خویشتن فرا اسیری دادن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ آسان داشتن . ◄ آسان شدن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). آماده گشتن کار: استیسر له الأمر.

معنی استیسار | فرهنگ لغت