استیزار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیزار. [ اِ ] (ع مص )وزارت خواستن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (زوزنی ). فاوزارت کردن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ وزیر کردن . وزیر گردانیدن . (منتهی الارب ) : مااستوزر الخلفاء مثل یحیی . (تاریخ بیهقی ). ◄ وزارت کردن . (منتهی الارب ) (زوزنی ). ◄ گرد کردن . ◄ بردن . (منتهی الارب ).