استیراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیراب . [ اِ ] (ع مص ) استئراب . وامدار گشتن . قرضدار گردیدن . مدیون شدن . (منتهی الارب ): اِستأرَب َ؛ استدان . (قطر المحیط). ◄ مداجاة. مدارا کردن . ◄ مغالطه . (از قطر المحیط).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیراب . [ اِ ] (ع مص ) استئراب . وامدار گشتن . قرضدار گردیدن . مدیون شدن . (منتهی الارب ): اِستأرَب َ؛ استدان . (قطر المحیط). ◄ مداجاة. مدارا کردن . ◄ مغالطه . (از قطر المحیط).