استید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استید. [ اَ/ َ-َس ْ ] (فعل ) َ-َستید. صیغه ٔ جمع مخاطب از مصدر اَسْتَن : رفتستید. گفتستید.