استیحاد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استیحاد. [ اِ ](ع مص ) استئحاد. تنها گردیدن . (منتهی الارب ). منفرد شدن . ◄ ندانستن چیزی را. (منتهی الارب ).