استیجاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیجاری . [ اِ ] (ص نسبی ) منسوب به استیجار. ♦ نماز، روزه، حج ّ استیجاری ؛ نماز یا روزه یا حجی که شخص مکلف به جا نیاورده و پس از مرگ او با پرداخت وجهی شخصی را اجیرکنند تا فرایض مزبوره را از جانب میت بگزارد.
واژگان فارسی سره واژهدان
گاهبها، کرایهای، بمزد