استیاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیاک . [ اِ ] (ع مص ) سِواک . مسواک کردن . مسواک زدن . دندان مالیدن . یقال : استاک زیدٌ. (منتهی الارب ).
استیاک . [ اُ ] (اِخ ) قوم فینی در سیبری غربی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیاک . [ اِ ] (ع مص ) سِواک . مسواک کردن . مسواک زدن . دندان مالیدن . یقال : استاک زیدٌ. (منتهی الارب ).
استیاک . [ اُ ] (اِخ ) قوم فینی در سیبری غربی .