استکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ روس. ] (اِ.) ظرف کوچک استوانهای شکل از جنس شیشه یا بلور که معمولاً جهت نوشیدن چای به کار میرود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ روس. ] (اِ.) ظرف کوچک استوانهای شکل از جنس شیشه یا بلور که معمولاً جهت نوشیدن چای به کار میرود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استکان . [ اِ ت ِ ] (روسی، اِ) (از روسی اِستاکان ) ظرفی که در آن چای و قهوه و غیره آشامند. پیاله .
استکان . [ اِ ت ِ ](ع مص ) فروتنی نمودن . خوار گردیدن . (منتهی الارب ).