استواء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) برابر شدن، مانند یکدیگر شدن.<BR>۲- (اِمص.) قرار گرفتن، استقرار.<BR>۳- (اِ.) در جغرافیا دایرهای فرضی که مانند کمربندی زمین را به دو نیمکرة شمالی و جنوبی تقسیم میکند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) برابر شدن، مانند یکدیگر شدن.<BR>۲- (اِمص.) قرار گرفتن، استقرار.<BR>۳- (اِ.) در جغرافیا دایرهای فرضی که مانند کمربندی زمین را به دو نیمکرة شمالی و جنوبی تقسیم میکند.<br>