استهزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استهزی . [ اِ ت ِ ] (از ع، مص ) مماله ٔ استهزاء : نبود با ودیعت استحقار نبود با شریعت استهزی . ابوالفرج . همی کند هنرش بر زمانه استخفاف همی کند نسبش بر ستاره استهزی . ادیب صابر.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استهزی . [ اِ ت ِ ] (از ع، مص ) مماله ٔ استهزاء : نبود با ودیعت استحقار نبود با شریعت استهزی . ابوالفرج . همی کند هنرش بر زمانه استخفاف همی کند نسبش بر ستاره استهزی . ادیب صابر.